Im bardziej realny staje się ten kredyt tym bardziej się boję czy damy radę. No bo to przecież 20 lat z ratami 550 zł, niby niewiele ale życie jest nieprzewidywalne. Ale to chyba normalne że człowiek się boi, prawda? Póki zdrowie dopisuje to człowiek zarobi ale jak zdrowie zacznie szwankowac? Ale z drugiej strony czeka na nas to o czym marzylismy od lat, coś o czym Wam trulam dziesiątki razy:że własny kąt, cisza, spokój, własne królestwo w postaci kuchni i łazienki-no po prostu czeka na mnie SZCZĘŚCIE  :) Chyba warto zaryzykować nawet kosztem  udupienia się na te 20 lat-jak myślicie?